.پرستار كه موقعيت Y رو كمى نامتعارف ميبينه و متوجه ميشه كه كسى دور و برش نيست ،علت رو ميپرسه و وقتى شرايط Y رو ميفهمه ،توصيه ميكنه چن هفته اى فردى رو براى امور منزل و آشپزى بگيره...و شوهرش مجبوره هزينه شو پرداخت كنه....Y هم كه واقعا رمقى نداره از پرستار خواهش ميكنه اگه كسى رو ميشناسه بياره و پرستار هم براى مدت 2 هفته يه دختر فيليپينى رو براى انجام امور منزل مياره كه هزينه اى بالغ بر۲۰۰۰ دلار داره....بعد از چن روزى پرستار ميره...و دختر فليپينى هم بيشتر از روزى ۶ ساعت نميمونه...و وقتى هم Y خواهش ميكنه كمى بيشتر بمونه

دختر قبول نميكنه...

بعد از گذشت يه هفته و راهنمايى هايى كه نرس بيمارستان بصورت تلفنى ميكنه، حالش بهتره.....ولى بيدار خوابى هاى بچه امانش رو بريده..

..كمبود وجود مادرش رو به خوبى حس ميكنه....

گريه ميكنه....اشك ميريزه...تو سر خودش ميزنه...ولى اثرى نداره...بايستى بچه رو با آموزش هايى كه ديده، تر و خشك كنه و تغذيه كنه...مثل برق 2 هفته ميگذره و دختر فيليپينى هم ميره....خانوم Y ميمونه و دخترش كه حالا " نازى" صداش ميكنه...
براى نازى از سرنوشتش در كانادا اومدن.... از پدر بى وفاش و.....همه چى ميگه و درد دل ميكنه....نازى هم فقط نيگاه ميكنه و يا گريه ميكنه....

خوشبختانه تو خونه برا دو ماه ديگه هم همه چى داره...از وسايل بچه و غذا و شير خشك و همه چى.......ولى گاهى اوقات نازى اينقد گريه و بى تابى ميكنه كه خانوم Y ترس تمام وجودش رو ميگيره و دست به دامن نرس بيمارستان و يا تماس تلفنى با مادرش ميشه.....مادر Y گاهى جوش مياره و ميگه صد بار گفتيم بيا ايران گوش نكردى....حداقل اونجا از يكى كمك بگير....
مادر Y كه خيلى نگرانه به فاميل شون تو  اتاوا  زنگ ميزنه و جريان رو ميگه.......فاميل هاشون هم كه اصلا از جريان وضع حمل Y بى اطلاع هستن ميگن چرا Y بما چيزى نگفت؟ و قول ميدن كه در اولين فرصت Y و نازى رو پيش خودشون تو اتاوا بيارن....
چن روز بعد Y با نازى ، از همه جا بى خبر مثل معمول دارن درد دل ميكنن... كه تلفون زنگ ميخوره و آقا و خانومى خودشون رو معرفى ميكنن و به Y ميگن كه از طرف فاميلشون تو اتاوا اومدن و ميخوان كه اونا رو به سفارش مادرش به اتاوا ببرن و تا دو ساعت ديگه ميان...
Y گيج و گنگ با مادرش تماس ميگيره و جريان رو جويا مشه و مادرش هم تاييد ميكنه و ميگه دختر خيلى نگرانت بودم...حتما با هاشون برو از آشناهاى خاله اينا هستن......Y ميگه من جايى نميرم همينجا هستم...مادرش ميگه بى عقلى نكن...واسه چى تو اون تنهايى ميخواى بمونى...منتظر X هستى؟...Y ميگه نه...ولى ته دلش آرزو ميكنه X برگرده......
گوشى رو قطع ميكنه و هاى هاى  شروع به گريه ميكنه....نازى هم ميترسه و شروع به گريه ميكنه.........Y نميخواد از اين خونه بره تمام زندگى اش تو اين مدت اينجا گذشته..تمام خاطرات خوب و بدش هم اينجا اتفاق افتاده....هنوز گرماى تن X رو اينجا حس ميكنه....

ادامه داره