آقاى X از برخورد سرد Y حالش بد شده و در يك لحظه تصميم ميگيره بدون كوچكترين حرفى برگرده.....ولى به ياد صحبت هاى مادرش ميافته........و به سمت Y ميره......خانوم Y همچنان به X بى توجهى ميكنه انگار كه اصلا اون وجود نداره......آقاى X ميگه " سلام "
ولى جوابى از سمت Y نمياد...
X دوباره ميگه " خوبى؟"

--برو به كارت برس... دست از سرم بردار....
--كارى ندارم...اومدم كمى با هم صحبت كنيم....
--چه صحبتى؟....من دارم به ايران بر ميگردم..
--بچه نشو.....از اين اختلافات تو زندگى همه هست
--ولى من ديگه خسته شدم..جونم به لبم رسيده....خودم رو آواره اين كشور كردم ، دستمزدم رو هم از شما گرفتم.....
--عجله نكن....بعد مدتى همه چى خوب ميشه...زبان ياد ميگيرى..تحصيل ميكنى...كار پيدا ميكنى...
--برو خدا روزى تو جاى ديگه حواله كنه......مگه من محتاج كار و زبان و تحصيل بودم؟!.....همه چى رو توى همون خراب شده داشتم.....اومده بودم زندگى تشكيل بدم....ولى اشتباه كردم...تو دنبال زندگى نيستى....دنبال روياهاى خودت تو كانادا هستى.....حلا منم كه از سگ پشيمون ترم...همه چيم رو باختم...

Y ميزنه زير گريه......X سمت Y ميره تا دلداريش بده..ولى Y با بغض فرياد ميزنه كه طرف من نيا وگرنه يه بلايى سر خودم ميارم....
X ميخكوب ميشه و با خودش ميگه " عجب اشتباهى كردم ........." و ميگه:

--اشتباه از من بود....و الانم پشيمونم....بيا دو مرتبه شروع كنيم و .....
--اصلا حرف " شروع " رو هم نزن....من بليتم رو هم رزرو كردم و چن روز ديگه برميگردم ايران......
X به آرومى گل رو روى ميز ميزاره به طورى كه Y ببينه و ميگه:

--كمى صبر داشته باش...من رو هم در نظر بگير...دو جا كار ميكنم...زير بار قرض هستم....داره بهم فشار مياد ..خوب عصبى هم ميشم.....به جاى اينكه روبروى من بايستى ،بيا كنارم و كمك ام كن...تا زندگى رو با هم بسازيم....
--ببين X ، من دو روزه كه دارم فكر ميكنم سرم داره ميتركه و اگه ديوونه نشدم ، معجزه بوده......تصميم ام رو گرفتم......اگه ميخواى با من زندگى كنى برگرد ايران اونجا زندگى مون رو با ام ميسازيم......اگه هم ميخواى اينجا بمونى و منم رو اسير كنى اشتباه بزرگى ميكنى.....
--يعنى برگردم ايران؟
--آره....مگه حق تعيين محل زندگى رو به من ندادى؟...حالا من ميگم ايران زندگى كنيم...
--نميتونم..
--پس من برميگردم....
X داره عصبانى ميشه....و با تمام وجود ميخواد از Y انتقام بگيره..ولى خودش رو كنترل ميكنو ميگه:
--تصميم با خودته ولى بدون كه دارى اشتباه ميكنى..

اين بار Y كفرى ميشه و دسته گل X رو بر ميداره به سمت اش پرتاب ميكنه و ميگه:
--همين جا بمون و نوكرى كانادايى ها رو بكن و دلت رو هم به همين دوست دخترات خوش بكن ...آقاى مهندس الكى........

X ديگه كنترل اش رو از دست ميده و ميگه:
--تو هم برو سر بار و انگل همون خونواده هيچى ندارت شو.....كه عرضه كار و زبان و پيشرفت كردن رو  ،ندارى....
--همون عرضه و پيشرفتى كه شما داشتين و به نوكرى كانادايى ها رسيدين ، برا همه كافيه و چشم و چراغ خونواده ات شدى....
--خفه شو انگل....
--انگل تويى بيچاره كه عرضه كار مهندسى تو ايران رو ندارى و اينجا نوكرى ميكنى.....
X در حاليكه از آپارتمان بيرون ميره با خودش ميگه " FUCKING BITCH!"....

ادامه داره

پدر X سر در گم شده.....چون ميبينه كدخدا منشى هايى كه در ايران كار سازه ، در كانادا كار ساز نيست....اون زشتى و كراهتى كه جدايى در ايران داره يا پيامد هاى بد طلاق در ايران ، مثل اينكه در كانادا موجود نيست..چون هم پسرش هم عروسش به راحتى در مورد جدايى صحبت ميكنن.....

پدر X تصميم ميگيره با پدر Y تماس بگيره و خواهش كنه كه اونم با X و Y صحبت كنه....ولى منصرف ميشه...چون فكر ميكنه پدر Y با زبون تندى كه داره كار رو بيشتر خراب ميكنه.........به فكرش ميرسه كه مادر X صحبت كنه ......
همين فكر رو عملى ميكنه...و مادر X پاى تلفن حاضر ميشه و شماره X رو ميگيرن:

--سلام پسرم
--سلام مامان
--خوبى X جون؟
--چه خوبى مامان؟!
--سخت نگير..اينا همه تو زندگى هر كسى پيش مياد....چن سالى كه بگذره ، همه چى درست ميشه
--فكر نميكنم.....ديگه خسته شدم...كار زياد ..بدهى...جنگ و دعوا..جر و بحث...امانم رو بريده.....من ازدواج كردم كه زندگى ام راحت تر بشه...از تنهايى در بيام..پيشرفت كنم..ولى الان همه چى بر عكس شده....

--پسرم....تحمل داشته باش...دست زنت رو بگير بيا ايران يه مدت بمون..همه چى درست ميشه....
--بيام ايران كه خانوم مهريه رو بزاره اجرا و ممنوع الخروج بشم و زندان بيافتم؟....مگه مغز ..خوردم مامان؟
--پسرم چه قد بدبين شدى...تو كه اينجورى نبودى..مياى اينجا همه چى حل ميشه....
--غير ممكنه كه ايران بيام  اونم با اين خانوم....

--چه قد مزخرف ميگى......مگه چه گلى به سر خانومت زدى؟...طفلك رو مملكت غريب بردى اسير كردى..حالا هم طاقچه بالا ميزارى؟دست از اين حماقت بردار مگه زن لباس تنه كه ميخواى عوض كنى؟
--نميخوام عوض كنم..ديگه اصلا نميخوام اين لباس رو تنم كنم....
--عزيزم...پسرم....اگه قرار بود به همين سادگى" وا" بدى...چرا ازدواج كردى؟....ميزاشتى اين دختر رو يه آدم با اراده بگيره و خوشبختش كنه.....والله پدرت اينقد با اراده و مصمم ازدواج كرد كه با همه سختى ها ساختيم و شما ها رو بزرگ كرديم...
--مامان قربونت برم....دارى اعصاب منو له ميكنى......اگه زن من يه هزارم تحمل شما رو داشت، كه رو سرم ميزاشتمش...
--خوب تو كه دنبال مادر بودى..چرا زن گرفتى؟....پسرم زن به جاى خودش مادر به جاى خودش......جون من برو پيش زنت يه شاخه گل بهش بده...آشتى كنين...زن عاشق محبته....اونم تو اون مملكت غريب.........همين كه اين دختر خونواده شو ول كرده و با تو اومده.....جاى هزار جور آفرين داره....

--آخه....
--آخه نداره......حرف آخرم رو بزنم....اگه نميتونى زن دارى كنى.....يا خسته شدى..يا زنت دلتو زده و دنبال كس ديگه هستى...يا هر چيز ديگه ، بهانه نيار جدا شو...اما اگه اونجا نميتونى زن دارى كنى ، مثل بچه آدم برگرد ايران و همين جا زندگى كن.....
--مامان ايران كه غير ممكنه بيام..اونم با مهرى كه كردم و حق تعيين محل زندگى كه به زنم دادم.....ولى به خاطر شما يه بار ديگه هم خودم رو ميشكونم ولى آخرين باره.....اگه نشد ،دفعه ديگه حتى تلفن شما رو هم جواب نميدم...
--سر من منت نزار....من راه رو نشونت دادم..پسرمى...عزيزمى...جونمى..همه درست، ولى نه من منتى ميزارم كه بزرگت كردم و نه تو ميتونى منتى سر من بزارى....
--چشم مامان.....ببخشين اگه صدام رو بلند كردم..اينا  همه از خير و بركت عروس تونه....
--نه تقصير اون چيه؟....خودت بى تجربه و نپخته اى....

بعد از كمى بحث مكالمه تموم ميشه و پدر X به زنش ميگه...شما زنا گاهى اوقات طورى عمل ميكنين كه 100 تا مرد هم نميتونن به شما برسن!.......مادر X ميگه : آره..اما ميدونى اينا همه توپ و تشر تو خالى بود.....اگه نخوان زندگى كنن....خدا هم كه زمين بياد ، نميكنن......انشا الله كه خدا كمك شون كنه.....و ميره كه اسفند دود كنه...چون اعتقاد خاصى به اون داره....و معتقده كه اگه كسى پسر و عروس شون رو چشم  زده ، با اين كار به مراد خود نميرسه.....

ادامه داره