داغ دلم تازه شد....ياد خدمت سربازى اوفتادم..نصف تو سپاه نصف تو ارتش!...اون زمان ها  حقوق اندكى ارتش به ستوان وظيفه ها ميداد كه حقوق ما رو گفتن رفته تو ديون دولت! يعنى بيخيالش !  و يه سال  حقوق نظاميگرى مون پريد گرچه من راضى بودم 4 برابر اون حقوق رو  بدم و خدمت نكنم!.....اما خدمت هم تجربه اى بود..سرباز هاى بيچاره و روستايى و كم سوادى رو ديدم كه سرباز صفر شده بودن و  بعضى نظاميان افسر يا درجه دار، اونارو به انجام امور شخصى خودشون فرمون ميدادن مثل شستشوى ماشين، رنگ كارى منزل ، اسباب كشى، خريد خونه...حتى استوارى بود كه لباسش رو ميداد تا سرباز ها بشورن و اطو كنن و كفشش رو واكس بزنن.!...اين بندگان خدا هم در قبال مرخصى تشويقى يا صرفا از روى ترس اينكار ها رو انجام ميدادن.و دل اينو هم نداشتن به عقيدتى سياسى گزارش بدن..معلوم نبود ترتيب اثرى بدن..چون اونا هم از اين نيروى رايگان استفاده ميكردن!........شب هايى كه افسر نگهبان بودم به بازرسى آسايشگاه  اين سرباز ها در ميانه شب ميرفتم، متاسفانه تعداد قليلى رو ميديدى كه به تخت ديگران پناه برده بودن......خوب چه ميشد كرد؟ سرباز هاى جوان .. .. كه فقط ميتونستن آخر هفته ها از پادگان خارج بشن و عموما آشنايى هم در تهران نداشتن و پولى هم در جيب شون نبود و  ارتشى كه اونارو به اجبارى آورده بود، نهايت كارش اين بود...فقط جاى خواب و خوراك ...... يا شايد شب ها قلدر ها ، ضعيف ها رو مورد سو استفاده قرار ميدادن ... نميدونم..يه تحقيق اجتماعى بايستى روش انجام شه....از طرف ديگه فرهنگ هم در اين سربازان جوان هنوز به بلوغ نرسيده بود و تعداد ديگه اى هم آلوده به مواد مخدر بودن...وقتى اين موارد و همينطور ماندگى حبوباتى كه براى پادگان غذا درست ميكردن و هنگام سركشى به انبار آشپزخونه اونو متوجه شده بودم رو به يكى از افسران جانشين كه نظامى روشنى بود گفتم، جواب داد...تقريبا همه اينارو ميدونن.....ميتونى تو دفتر گزارش روزانه بنويسى...اما فقط باعث ميشى چن تا سرباز بدبخت رو تبعيد كنن به 06 كرمان يا منطقه سراوان و خاش و  مسول خريد آشپزخونه هم عوض شه ولى چيزى تغيير نميكنه برادر جان.... و تاكيد كرد سرباز بايستى پولى تو جيبش باشه و امكانات ورزشى و آموزشى در اختيارش باشه تا فكر سالمى پيدا كنه نه اينكه تو پادگان زندانى باشه.....بايستى بودجه به ارتش تزريق بشه تا مواد غذايى درجه يك بخره نه آت آشغال  به كادر و وظيفه حقوق مكفى بدن تا از فساد كم بشه .........ما تا اينجا ميبينيم سرباز انرژى داره و ممكنه دردسر بشه ميدونى چى كار ميكنيم؟ميگيم بريد برگ درخت جمع كنين...پامرغى و كلاغپر برين 10 بار دور ميدون صبحگاه بدويين تا شب خسته بشن و رو هم نيفتن...يا.نميدونم تو غذا فلان بريزيم كه فيل شون ياد هندوستان نكنه...سرباز داريم متاهله از زنش دور افتاده خوب تو پادگان مشكل دار ميشه...سرباز داريم متمايل به رفتار.دخترونه هست...مشكل ساز ميشه..سر بازى داريم خوش چهره هست ناخواسته مسله ساز ميشه.... ميتونيم با تخصيص بودجه براى روانشناس و مشاور و جامعه شناس اونارو به حداقل برسونيم.ولى كو بودجه؟..... با توضيحات اين نظامى كه نمونه اش كم پيدا ميشه فهميدم با گزارش مشكلى حل نميشه كه هيچ به مشكلات هم اضافه ميشه!

شرمنده اين تعويض كارت پايان خدمت منو به كجا ها برد! و ياد چه چيز هاى بدى انداخت!........از تعويض كارت پايان خدمت با اين شلوغى منصرف شدم و رفتم خونه....